25.11.2011

FAST FORWARD - Aluin heeft motorpech, vertelt Jonge Harten-directeur Marga Kroodsma als ik om twee uur 's middags buiten adem bij het Kruithuis kom aanstuiven. Een klein kwartier later krult een eveneens rood aangelopen actrice haar huurauto de parkeerplaats op. Accu leeg, weg kwijt, toestanden, gebaart ze en verdwijnt via een zijdeur naar de kleedkamers.

Een van de eerste voorstellingen die ik als verse student-immigrant in Groningen zag, was King Lear. Het zeskoppige Vlaamse theatergezelschap dat de Shakespeare-klassieker speelde had de onafzienbare rits personages teruggebracht tot een behapbaar aantal. De acteurs namen elk een stuk of vier rollen voor hun rekening, die ze met behulp van eenvoudige kostuumwisselingen zichtbaar maakten. Een strip zwarte gaffa-tape deed dienst als snor. Als je een jurk met een sjerp tussen je benen optrekt, heb je een pofbroek. De dwaze koning was een frÍle dame. Op de een of andere manier klopte het allemaal heel precies.

In 1996 deed Al Pacino in zijn documentaire Looking for Richard een soortgelijke poging om Shakespeare's Richard III toegankelijk te maken voor het grotere publiek. Waarom blijven we zo hardnekkig Shakespeare spelen en kijken, vroeg hij zich af, als we eigenlijk de helft van de tekst niet begrijpen en na een half uur al niet meer weten wie wie is?

Hoe die personages heten doet er eigenlijk niet zoveel toe, menen de acteurs van Aluin. Kijk, als je Iphiginea Snater noemt, gaat ze heus niet iets anders doen, en dat is uiteindelijk waar het om gaat: wat ze doet en wat ze zegt. Alle klassieke drama's gaan over leven en dood, liefde en oorlog, jaloezie, wraak en bedrog. Romantiek voor de meisjes, moord en doodslag voor de jongens, diepzinnige uitspraken voor de filosofisch aangelegde kijkmuiskinderen, poŽzie voor voor de gevoelige zielen, seks voor iedereen.

Ken je klassiekers jaagt er in moordend tempo vier Griekse tragedies en zes Shakespeares doorheen. De handeling van elk stuk wordt samengevat in de voornaamste hoogte- en dieptepunten. Julia op het balkon, Medea's wrede triomftoespraak, Hamlet's to be or not to be, Oidipous' verwarring bij de geheimzinnige woorden van de blinde ziener Teiresias. Soms gaan de spelers in op een ingewikkelde zinsnede of lassen een blokje politieke en culturele achtergronden in. Vermakelijk en, het moet gezegd, vermoeiend.

Als ik na een uur weer in de frisse winterkou sta, voel ik alle namen en verhaallijnen in het afvoerputje van mijn onderbewuste terugstromen. Daar kwamen ze per slot van rekening ook vandaan.

RADIO JONGE HARTEN #24 november 2011


   SLUITEN >>