19.11.2011

ALS IK HIER SPRING DOET HET DAAR PIJN - Wat zijn de minimale ingredienten voor een flinke dosis actie? Een gezond lijf, een levendige fantasie en een paar rondslingerende attributen. Een emmer en een stuk touw, bij voorbeeld; een sjorband, een paar kussens, een ladder en een podiumvullend groen zeil. De beweeglijke helden van Kinetica weten er wel raad mee.

Laat je zo'n zeil woest wapperen, dan heb je een zee waarop je Titanic kunt naspelen. Ik Leonardo, jij Kate. Frommel je het op tot een berg, kun je je er krijsend vanaf laten vallen als Gollem die zojuist de ring van Frodo's vinger heeft gebeten. Een ladder kun je maar op één manier op: tree voor tree. Eraf is een andere kwestie. Springen? Niet spannend genoeg. Als je een sjorband om je buik legt kunnen zes man je er met een ruk af trekken, zodat je een paar seconden vliegt. Stootkussen eronder, recht zo die gaat. Je jankt niet als het pijn doet. Alles voor de kick. Bovendien wil je niet onder doen voor de rest. Maken ze je voor dikzak uit, laat je ze zien dat je niet alleen twee keer zo dik bent maar ook twee keer zo stoer. Je ogen glanzen brutaal. Je laat je niks vertellen. Je bent jong en de wereld is je speelterrein.

Regisseur Taco van Dijk weet hoe je een publiek aan het joelen krijgt. Regelmatig onsnapt een reusachtige zucht van verlichting aan de zaal. 'Oe!' Het grijze heerschap dat naast me heeft plaatsgenomen trappelt van opwinding en deint mee op de beats. Misschien is hij de bompa van een Noorderling. Eigenlijk is elk grijs heerschap de bompa van een Noorderling.

Als de mevrouw met de bloemen na de buiging op de acteurs af loopt, rennen ze voor haar weg. Miktor en Molf waren er ook, lees ik op hun facebook-fanpage. Blijven hangen zat er helaas niet in: ze moesten door naar het volgende schoolplein. De actie komt niet vanzelf naar je toe, je moet hem opzoeken. En als wat je vindt je niet aanstaat, dan maak je zelf iets wat je beter bevalt.

RADIO JONGE HARTEN #19 november 2011




   SLUITEN >>